Gevangen in het web

Jij moet je voelen
Als een spin,
gevangen in je web.
Ik zie je worstelen
om los te komen,
moeizaam,
het lukt je niet.
Ik wil je ragen,
je bevrijden,
het lukt me niet.
Wacht,
ik zal een nieuw web
voor je weven,
van sterke draden,
die ik om je schouders sla.
Ik trek ze aan
en sluit ze.
Een web,
waarin wij beiden
zijn gevangen.
We worstelen
dan samen verder,
tot één van ons beiden
het opgeeft.
Maar samen
is niet meer samen.
Ons samen
is voor ieder
Alleen.

Anneke Bakker

Ingezonden gedicht